Het verhaal van Tom
Als eerste monteur elektro bij Kremer stuurt Tom (27) grote woningbouwprojecten aan. Op de bouw werkt hij geregeld mee, maar vooral houdt hij het overzicht: vooruitkijken, plannen, afstemmen en zijn team aansturen. “Ik wil dat het voor ons, maar ook voor andere vakmensen werkt.” Zijn doel is helder: projecten strak opleveren met zo min mogelijk opleverpunten. “Ja, ik ben secuur. En ik zie anderen soms denken: daar heb je ’m weer. Maar uiteindelijk scheelt het tijd en geld.”
Als jongen dacht hij eerder aan timmeren, net als zijn vader. Toch koos hij voor elektrotechniek en via een stage kwam hij ruim tien jaar geleden bij Kremer terecht. “Ze wilden me hebben en ik kon meteen aan de slag via een BBL-constructie. Op de bouw leer je het vak het snelst: installatiewerk, meters maken, elke dag weer. In seriematige bouw herhaal je veel, dus je pakt het snel op. En met de collega’s vliegt de dag voorbij.”
Hij gaf al vroeg aan dat hij wilde doorgroeien en haalde mbo-niveau 3 en 4. Dat groeipad ging sneller dan verwacht: na een jaar werd hij al tweede man op de bouw. “Ik was 18, kreeg een bus en werd losgelaten: probeer het maar. Ze vragen het niet voor niets, dan zien ze dat je het kunt.”
Dat loslaten gebeurde op een project in Scheveningen; een exclusief wooncomplex aan het strand, de boulevard en haven, met 69 luxe appartementen. Nog steeds noemt hij het een van de mooiste projecten. “Zoveel techniek en ook nog op zo’n plek strak bij de vuurtoren”, vertelt hij enthousiast. “Het project had alles: een parkeergarage met daarboven 69 luxe appartementen. Technisch kwam ook alles samen: laadpalen, telefonie/data, bediening, telecom en bijzondere brandmeldinstallaties. Daar deed ik zoveel kennis op! Het tempo was hoog, de afstemming met de bouw was continu. Op dat project stuurde ik al inleners aan om het werk soepel te laten lopen.”
Ik heb bij Kremer veel vertrouwen en ruimte gekregen waardoor ik veel losser ben geworden.
Tom - Eerste monteur woningbouw
Momenteel draait Tom een project met zo’n zestig appartementen en een groot project van 86 woningen en 20 appartementen. Dat betekent: vooruitkijken, plannen, uitleggen, controleren en bijsturen. “Op papier staat veel vast, maar in de praktijk moet je keuzes maken. Ik krijg tekeningen en dan geef ik er mijn eigen draai aan,” zegt hij. “Want wat op tekening logisch lijkt, pakt op de bouw soms anders uit. Hoe ik het er wel in krijg, dat is aan mij.” Hij tekent dozen af, bedenkt leidingroutes en let scherp op hoogtes en lijnen. “Ik wil dat het strak is en dat we efficiënt werken.” Daarom loopt hij eerst door een woning of een blok heen. Hij denkt vooruit, waar komt alles, stemt af met andere disciplines en zet zijn ploeg slim neer. “Volgens tekening werken, maar vooral ook slim in de praktijk. Anders ben je later aan het herstellen en dat kost tijd, geld en gedoe. En ik ga voor zo min mogelijk opleverpunten.”
Samenwerken vindt Tom belangrijk en daar draait het in de bouw om. Binnen de woningbouw werken zo’n dertig mensen, inclusief het kantoorteam en drie projectleiders. Je ziet elkaar niet altijd omdat iedereen verspreid zit over projecten, maar de verbondenheid is er wel. “Twee of drie keer per jaar hebben we monteursvergaderingen. Even met een broodje bal of een kroket bijpraten.” En op de bouw merkt hij vooral de hulpbereidheid. “Collega’s bieden zichzelf aan om te helpen. Als het nodig is, staat iedereen voor elkaar klaar.”
Het mooiste moment voor Tom is de afronding. “Ik ben trots als ik een project waar ik vanaf het begin bij zit, strak is opgeleverd. Dat geeft echt een goed gevoel. Ik heb bij Kremer veel vertrouwen en ruimte gekregen waardoor ik veel losser ben geworden. En dat geef ik nu door. Ik laat los en vind het mooi als iemand iets lastig vindt, maar toch oppakt wat je zegt. En als ze het kunnen, help ik collega’s verder met ontwikkeling, groei en scholing.”
Verder vooruit wil Tom wel, maar niet richting kantoor. “Ik wil op de bouw blijven, hoofdmonteur of leidinggevende op grotere projecten. De afwisseling en het werk om mijn manier kunnen doen, dat vind ik leuk. Nog meer regelen. Ik hoef niet de hele dag hetzelfde te doen.”
